Tip: Oceaanzicht

Ik had een tijdje geleden besloten dat ik geen vakantieverhalen en foto's meer zou plaatsen, omdat ik Fb niet wil gebruiken als ShowBook. Maar ik wil toch heel graag een goede tip doorgeven voor mensen die eens naar de Canarische eilanden willen, maar niet weten wat en waar en hoe.

Voor ons, en voor zover we daar geweest zijn, is La Palma het mooiste van deze eilanden. Het bevalt ons prima om te boeken via Oceaanzicht.
Siepko en Marjan uit NL wonen met hun gezin sinds 2000 op dit eiland. Ze kennen het eiland inmiddels door en door en weten elke B&B en overnachtingsplek.

Als je ervan houdt om verrast te worden, kun je hun vragen een rondreis voor je te organiseren met verschillende slaapplekjes. Een auto huren kan ook via Oceaanzicht. Siepko heeft zelf een reisgids geschreven waarin alle wandelingen beschreven zijn, maar ook de mooie plekjes en de adresjes waar je lekker kunt eten, etc.

Zo hebben wij deze keer onder andere geslapen in een grot, bij een Nederlands echtpaar dat avocado's kweekt. We konden zelfs bij ze eten, een heerlijke maaltijd met vooral producten uit eigen tuin. Zie deze link.
Ook hadden we een paar dagen een heel zomerhuis voor ons tweetjes, boven op een berg, met een eigen zwembad. En dat voor heel schappelijke prijzen.




Wil je meer info, kom gerust eens foto's kijken!

Boek in, boek uit

Een paar jaar geleden zag ik het in een kerk; een boekenrek met boeken, waarvan je gratis boeken mocht meenemen, en je mocht ook boeken brengen. In het kloosterweekend werd ik er weer aan herinnerd. Nu we toch bezig waren de gang op te knappen bedacht ik dat ik wel wat kon schuiven en ruilen qua kast-opstellingen.

Zo heb ik ruimte gecreëerd voor onze eigen 'Boek-In, Boek-Uit Kast'.
En je mag kiezen of je een boek gratis meeneemt of dat je een vrije gift geeft voor Nederland voor Afrika.

Dus, wie voor de vakantie nog wat leesvoer wil, kom gerust eens kijken of er weat voor je bij staat.
Mocht je zelf boeken over hebben, die je aan een ander gunt omdat ze de moeite waard zijn om te lezen, breng gerust langs!



Daarnaast was er nog ruimte voor verkoopspulletjes voor Nederland voor Afrika:



En verder heb ik nog mooie tijdschriften in de aanbieding:

3 naar keuze voor €2,50.

Goede Vrijdag

Als je je hele leven al gewend bent naar de kerk te gaan en je hoort jaar in jaar uit de verhalen over Kerst, Pasen, Pinksteren en ook Goede Vrijdag, dan is er het gevaar dat de kern van de boodschap je niet echt meer kan raken. Of dat er wat blinde vlekken zijn...
Zo heb ik jaren lang alleen maar gedacht aan Goede Vrijdag als: Jezus stierf voor onze zonden en als ik in Hem ga geloven, betaalt Hij de schuld voor wat ik verkeerd heb gedaan en mag ik eeuwig leven. Punt.

Een heel aantal jaren verder, met een hele portie Vaderhart-onderwijs erbij heeft me meer inzichten gegeven.

En, wat heel veel indruk maakte:
In de tijd dat ik rondliep met nog best veel wonden in mijn hart kreeg ik eens een soort visioen.
Ik lag op bed, maar was wakker.
Ik zag een groot rood hart, met daarin een aantal dikke houten splinters.
Daarnaar kijkend werd ik me bewust: Wow, wat een gemene splinters..
Als je daar maar éven tegenaan komt doen ze verschrikkelijk veel pijn.
Op dat moment zag ik een ruwhouten kruis verschijnen op de achtergrond.
Het was of iemand tegen me zei:
Neem die splinters maar uit dat hart en stop ze tussen het hout van het kruis;
daar is het voor..
Eén voor een nam ik de splinters uit het hart en stak ze in het kruis.
Toen ze allemaal verwijderd waren gleed er een hand over het gave hart en ik dacht: "Tjonge, nu is het heel!"

Enige tijd later wist ik het zeker: God had deze openbaring gegeven, maar tegelijk daarmee ook de heelheid in mijn hart gebracht.

En ja, Jezus stierf ook aan het kruis voor onze wonden!
Hij verlangt ernaar ons innerlijke genezing te geven.

Vraag maar of je door zijn ogen naar je hart mag kijken.

---

In onze gemeente hadden we deze week van maandag tot vrijdagavond Vesper-bijeenkomsten.
Elke avond een half uur heel bewust en geconcentreerd stilstaan bij het lijden van Jezus.
Een mooie voorbereiding.
Het helpt om meer van het hoofd naar het hart te komen...

Vanavond vierden we het Avondmaal in de kerk.
Ja, het kwam binnen..
Dank U Abba, dat U uw Zoon gaf
Dank U Jezus, dat U dit alles vrijwillig voor ons / mij deed..

reflectie Kloosterweekend

Nog een reflectie van het Kloosterweekend, wat het me gebracht heeft.

Tijdens een meditatiemoment kwam het volgende in me op.
Vanuit het verlangen om ‘GOED’ te zijn en te doen kan ik geneigd zijn om mezelf van alles te ontzeggen en te onthouden.
Maar wat ik me bewust werd….
In feite zet ik mezelf ‘in de min’, wat mijn ziel ervaart als onrecht. Vervolgens is de kans groot dat ik me stoor aan anderen die vrijmoedig en onbevangen van het leven genieten met alle toeters en bellen. En dat ik me erger wanneer een ander wel onbeschaamd alles aanneemt wat er aangeboden wordt.

Daarmee staat voor mij de deur dan (weer ) open voor een stuk oordeel en hoogmoed. Dat wil ik niet, want ik was juist een hele tijd met Gods hulp aan het werk om dit stuk in mijn leven af te leggen.

Al dat ‘onthouden’ en ‘afzien van’ legde ik mezelf vaak op als een heilig moeten.
Wát een ontmaskering.. zo heilig is dit moeten niet.
Het is slechts angst. Angst om NIET GOED genoeg te zijn, en dus er maar een schepje bovenop te leggen en wat door te slaan naar de andere kant. Veiligheidshalve.
Met onmiddellijk het gevaar om in gedachten – heerlijk veilig in gedachten – mezelf te prijzen dat ik het GOED gedaan heb. Waarmee ik mezelf ongewild, maar toch, weer plaats in de positie van de Farizeeër.

Zucht… Ja Heer, help me maar om meer op Jezus te gaan lijken.
U bent nog niet klaar met mij.

Doet me denken aan Emily Freeman die ik eens hoorde over Grace for the Good Girl.
Ze heeft hier een boek over geschreven dat binnenkort waarschijnlijk in het Nederlands uit komt.


Link Grace for the Good Girl

meditatie

In het Kloosterweekend waren diverse meditatieve momenten. Gelegenheden om bewust stil te zijn en tot rust te komen bij Abba. Zeg maar aan zijn voeten, zoals Maria bij Jezus aan zijn voeten lag.

Ik had mijn plekje in de ruimte ingenomen en luisterde naar de rustige muziek, waarbij ik God vroeg: Is er iets speciaals waar U me bij wilt bepalen?
Ik keek naar mijn handen. Ze lagen rustig op mijn schoot. Ik besefte ineens dat ik ergens in mijn achterhoofd nog zo'n akelig zinnetje had zitten:
'Een vrouwenhand en een paardentand mogen nooit stilstaan.' Ieuw!
Wat een opjuttende gedachte, en wat een leugen!
Ik besloot deze zin als krijgsgevangene bij Jezus te brengen en hem te vragen daar diep in mijn binnenste mee af te rekenen.

Ik kies er heel bewust voor om af en toe stil te staan.
Om bewust te leven.
Om bewust de nabijheid van God te zoeken.
Om eerst bij Hem me te laten vullen voordat ik alweer ga rennen en draven omdat het zogenaamd moet.

Ik schreef in mijn aantekeningenboekje:

Handen

Mijn handen liggen
werkeloos
in mijn schoot

Mijn handen liggen
werkeloos

Mijn handen liggen

Mijn handen

Liggen

Bewust liggen

Bewust werkeloos liggen


Daar
waar ik rust
en stop met werken
daar
kan God
gaan werken

...

Vervolgens begon Anne Westerduin met:
Het gaat over 'handen'..

Tja..
Dank U God, een mooie knipoog van U!

Kloosterweekend van Sestra

Dit zegt de HEER:
Ga op de kruispunten staan, denk na, kijk naar de oude wegen.
Welke weg leidt naar het goede? Sla die in, en vind rust. -- Jeremia 6:16

Mooi, hoe de dagtekst van vandaag naadloos aansluit bij het weekend waarvan ik nog aan het nagenieten ben..
Een Kloosterweekend, maar dan in een hotel. Een weekend van even stilstaan en zitten. Bewust te zijn van wat er is en wat afgesloten mag worden (in de schilderworkshop). Een weekend van alleen zijn met God, maar toch ook samen met anderen. Samen met anderen genieten, luisteren, ontvangen, verrast worden en – een niet onbelangrijk deel – op een creatieve manier met de Bijbel bezig zijn.



In één van de meditatieve momenten sprak Anne Westerduin over Mozes die onderweg is en een brandende braamstruik ziet. Er staat dat hij bij zichzelf bedacht om daar eens even bij stil te staan en dit wondere verschijnsel – een struik die in brand staat, maar niet verbrandt – van dichtbij te bekijken. Ze vertelde dat in de oorspronkelijke tekst iets staat als: Kom, laat ik van de hoofdweg afgaan en een zijweg inslaan om dit eens nader te bekijken.
Alleen al daarvoor is het goed, zo’n Kloosterweekend. Niet geleefd worden, niet overleven, maar eens heel bewust stil te staan en ook tijd en ruimte nemen voor wat God je duidelijk wil maken.




Wat mij betreft: Het was volkomen geslaagd!

Dank U Abba, voor wat U me gaf en leerde.
Dank je wel Sestra Team voor het organiseren - met zoveel liefdevolle details –
en dank je wel alle lieve zussen die er waren, het was GOED!

INSPIRE

Opnieuw een boek van Ark Media die ik onder de aandacht wil brengen...
INSPIRE, een veelzijdig doe-boek vol creatieve ideeën
van Marloes Gersen.



Een boek wat inderdaad een snaartje in me doet trillen: Oh leuk..
Daar wil ik iets mee doen!

Een boek om eerst eens lekker door te bladeren en de diverse ideetjes te laten borrelen..
Het boek heeft de hoofdstukken Waarde, Jutten, Eigenheid, Schoonheid, Eenvoud, Verlangen, Inspiratie, Verbinden.
Elk hoofdstuk heeft een aantal columns met stukjes ter verdieping en daarnaast een aantal praktische suggesties om zelf iets te maken.
Leuk om met een groepje vrouwen mee aan het werk te gaan.

Qua inhoud vind ik hem persoonlijk redelijk basic.
Ik denk dat vooral jonge christenvrouwen enthousiast kunnen zijn over dit boek.

Wat ik jammer vind, is dat er geen rillijnen zijn aangebracht om diverse bladen eruit te kunnen halen.
Als je bladzijden die aan twee kanten bedrukt zijn wilt gebruiken, zal je moeten knippen of scheuren, en dat ruïneert je boek dan wel weer..

Ik ga geloof ik maar eens beginnen bij de weckpot vol Brownie-ingrediënten... Dat lijkt me een geweldig leuk cadeautje!