Agenda (Vaderhart) Activiteiten najaar 2016

Woensdag 7 september – Vaderhartavond Bovenzaal Buitenwoel
Hinke Braam over Wees / Kind / Slaaf

16-18 september – Vaderhart Kampeerweekend Veendam
Info via http://fathers-safeplace.nl/agenda/

Zaterdag 1 oktober – Seminar Verzoend leven –
Over omgaan met afwijzing - Dag 1 – 2e Exloërmond (zie verderop in dit bericht)

Woensdag 5 oktober – Vaderhartavond Bovenzaal Buitenwoel - Hannie vd Berg

17-19 oktober Vaderhartconferentie in Kampen
www.fathersroyallove.nl

Zaterdag 22 oktober – Seminar Verzoend Leven -
Over omgaan met afwijzing - Dag 2 – 2e Exloërmond

Donderdag 27 oktober Vaderhartavond Bovenzaal Buitenwoel

28-30 oktober Vaderhart Vrouwenweekend Bantega
Zie www.vaderhart.nl

4-6 november Vaderhart Mannenweekend Bantega
Zie www.vaderhart.nl

Zaterdag 5 november – Seminar Verzoend Leven -
Over omgaan met afwijzing - Dag 3 – 2e Exloërmond

18-20 november Vaderhart Vrouwenweekend Ter Aar
Zie: www.vaderhart.nl

Maandag 21 november - Vaderhartavond Bovenzaal Buitenwoel - Ineke Baron

Zaterdag 26 november – Seminar Verzoend Leven -
Over omgaan met afwijzing - Dag 4 – 2e Exloërmond

Woensdag 14 december - Vaderhartavond Bovenzaal Buitenwoel - Henry Rinket


Meer info over het Verzoend Leven Seminar over Afwijzing.

De essentie van deze seminars is:
Verzoening met God en mensen leidt tot verrijking en meer kwaliteit van leven. Maar je komt pas tot verzoening wanneer je hebt afgerekend met afwijzing. Een item waarmee iedereen wel op de één of andere manier mee te maken heeft gekregen.
In een sfeer van respect en dankbaarheid leer je dan steeds meer te leven vanuit je identiteit als geliefd kind van de Vader'.

Daarom is het zeer de moeite waar om 4 zaterdagen stil te zijn bij respectievelijk te volgende thema's:
1. Afwijzing van God
2. Zelfafwijzing
3. Angst voor afwijzing
4. Afwijzing van anderen

Tijdens deze zaterdagen wordt er gewerkt met onderwijs, getuigenissen van christenen uit de Veenkoloniën, creativiteit, ontmoeting en aanbidding door muziek. Kortom: een prachtige kans voor iedere christen die de volgende geloofsstap wil zetten en die verlangt naar vrijheid en verzoening in relatie met God, met zichzelf en met anderen.
Locatie: Zuiderdiep 85 te Tweede Exloërmond
Kosten: gratis, incl. koffie/thee en lunch
(wel zal er om de kosten enigszins te dekken een collecte worden gehouden)

In principe is het een seminar van vier dagen die elkaar aanvullen.
Het is alleen mogelijk om je op te geven voor alle vier dagen.

Voor meer informatie en opgave: 06-31954560


Data: zaterdag 1 oktober, zaterdag 22 oktober, zaterdag 5 november en zaterdag 26 november.
Tijd: 10.00 -16.00 uur

Worden als een kind

Dat is wat God van ons vraagt.. worden als een kind.

Niet een aangepast, gedrild, vervormd-door-de-druk-van-mensen-kind, maar een vrij en uniek, onbevangen kind. Dat is voor veel mensen niet zo gemakkelijk.
Dat is ook geen wonder, in deze samenleving waar veel gebrokenheid is en waar we allemaal onze verwondingen en beschadigingen, onze vervormingen meemaken.

Toch is het een prachtige uitdaging...
Worden als een kind van (en voor) de Allerhoogste koning, de Schepper van alles wat er is, de hoogste Rechter, degene die elk mensenkind, elk duivels plan, elke samenzwering of beraming, elke oorlog kan stoppen...
En die tegelijk tegen jou en mij (en iedereen!) zegt: Wil je mijn kind worden, mag ik jouw Vader zijn?

Een goede vader, betrouwbaar, liefdevol, betrokken, vol ontferming, geïnteresseerd, beschermend en met goede plannen voor jouw leven..

Hoe ontspannen, als je je daar vol vertrouwen aan over kunt geven.
Te weten: In zijn handen ben ik veilig, wat er ook gebeurt...

Daar, in zijn liefdevolle nabijheid, daar ontvang je vrede en vreugde
Zijn SHALOM, de vrede die alle verstand te boven gaat!

Kun je er niet bij? Bij die vreugde en vrede?
Bid om meer kracht van de Heilige Geest in jou.
Hij is de brenger van SHALOM.
Vanuit die vrede lukt het vast beter om dichter bij God te komen.
En als een kind te worden.
Een kind van ABBA VADER.



We hebben net een Alphaweekend gehad en daarna een Vaderhartweekend, en ik moet zeggen: Juist dit soort ontmoetingen draagt ertoe bij om meer in die ontspanning te komen. Er zijn allerlei factoren die daarin meespelen: Goed _en humoristisch) onderwijs, tijd om het binnen te laten komen, heerlijk rustgevende muziek met teksten die in je hart binnen komen, lekker eten en drinken, creatief bezig zijn, muziek maken, lachen en heerlijk gek doen ...
Allemaal ingrediënten die helpend zijn!

tuin

Tjonge, wat is dit genieten....

Gods gedachten over jou

Mijn geliefde kind,
Je bent nog steeds vaak bang dat Ik je niet echt zie, je niet echt goedkeur. Je mag weten, weten, weten dat jij in mijn hart bent en dat Ik in jouw hart ben.
Mijn (accepterende & bevestigende) gedachten over jou zijn talrijker dan alle korrels zand die de hele wereld bevat. Heb je er een idee van hoeveel zandkorrels dat zijn? Dat betekent, mijn lieve kind, dat Ik elke nanoseconde van jouw leven bij jou betrokken ben. Je bent NOOIT uit mijn gedachten!
Je bent NOOIT alleen!

Ik ben volledig op jou gericht, met volle aandacht. Denk niet dat Ik het te druk heb met andere ('belangrijke') mensen. Jij bent belangrijk voor mij omdat je mijn kind bent. Dat is de beste reden voor mij om iemand belangrijk te vinden!

Mijn hart is vol liefde voor jou. Ik kijk met ontferming naar jou wanneer je door moeiten heen gaat. Ik ken jouw tranen en Ik bewaar ze in mijn hart. Ik koester de momenten die we samen hebben, wanneer jij mijn nabijheid zoekt.

In mij vind je de vervulling van al jouw wensen!

weerstand tegen het Vaderhart van God

Het is opmerkelijk, wat de openbaring van het Vaderhart van God doet.
Aan de ene kant zijn er veel mensen die hierdoor een verdieping, verrijking en vernieuwing in hun (geloofs)leven ervaren die levensveranderend is.
Aan de andere kant hoor ik ook steeds van mensen die weerstand ervaren, zodra het over dit onderwerp gaat.

Ik ben dan benieuwd: Hoe komt dat?
Wat kunnen redenen zijn om NIET blij te zijn met de boodschap dat er een God en Vader is die van je houdt? Ik heb daarover nagedacht en wil graag met anderen / jullie van gedachten wisselen hierover.

Dit is wat ik kan bedenken.
1 Weerstand tegen het woord VADER.
Als je aardse vader niet liefdevol, betrouwbaar en bevestigend was, dan is het moeilijk om je te kunnen geloven dat God wel op die manier vader kan en wil zijn.
Veel mensen zijn juist op dit gebied erg gekwetst, verwond, beschadigd. Als er barrières, belemmeringen en blokkades zijn om te zeggen: 'God, U mag mijn Pappa zijn', dan is het logisch dat er weerstand is op dat gebied.
Toch is het juist dan een mooie uitdaging om aan God te vragen: “Maar hoe zou U dan voor mij een goede vader willen zijn?”

2 De gedachte dat het dan alleen maar gaat over zoete liefde
Mensen kunnen soms heel snel een (voor)oordeel hebben over iets of iemand, zonder goed op de hoogte te zijn van de waarheid. Ik hoor wel eens zeggen: ‘Hallo, ik weet best dat God liefde is, maar er is ook een andere kant’.
Deze groep mensen verwacht dat het Vaderhartonderwijs eenzijdig is en ongenuanceerd. Alsof God een goedzak is, die tolerant vriendelijk knikt naar alles en iedereen. Dan kennen ze Gods hart zeker niet!
En het lijkt ook of sommige mensen niet zo goed uit de voeten kunnen met Gods liefde. Alsof het veiliger is om te geloven in een boze God. Maar ook dat kan weerstand oproepen.

3 Het beeld van een strenge, boze, straffende God
Als je God ziet als kwaadaardig, wreed, hard, kwetsend, ongeïnteresseerd, egoïstisch o.i.d., dan is het niet gek dat je bij Hem uit de buurt wilt blijven.
Het is waar dat er in de Bijbel geschreven staat over de toorn van God. Het is de moeite waard om het Oude Testament van de Bijbel eens te lezen met de bril op van het Vaderhart van God. In mijn geval kreeg ik daardoor meer begrip voor de motieven van God. Hoe komt het, dat Hij soms zo kwaad kon/kan zijn?
Ik geloof dat je dat alleen maar kunt begrijpen als er balans is in je denken. Dat je aan de ene kant de aard en het karakter van God kent en dat je aan de andere kant oog hebt voor de ernst en de zwaarte die er ook is.
Het is erg boeiend om daar meer inzicht over te vragen en te krijgen!

4 Angst voor God
Ik geloof dat God vaak misbruikt is door opvoeders en kerken als ‘opvoedhulpje’ en als manipulatie. Zinnetjes als: “Denk erom, God ziet alles!” of “God straft direct!”, evenals “God roept je elke zondag 2x om naar de kerk te gaan en als je dat niet doet word je niet gered…” zijn nu niet echt helpend om bij Hem te willen schuilen als je het moeilijk hebt of het (weer eens) verbruid hebt…
Veel mensen gaan en gingen naar een kerk vanuit angst voor afwijzing van God en mensen.

Ik geloof echt dat we als kerken daar iets te belijden en recht te zetten hebben.
Manipulatie, intimidatie en het aanpraten van schuldgevoelens zijn NOOIT van God!
God zegt: Volmaakte liefde verdrijft de angst.
Ik bid dat deze mensen Gods volmaakte liefde mogen leren kennen (EN ervaren!)

5 Mensen willen zelf de controle (of macht) in handen houden in hun leven.
Als je geleerd hebt dat je de touwtjes zelf in handen moet houden, als je God niet ziet als betrouwbaar en goed, zal het lastig zijn je over te geven aan Hem. Er kunnen allerlei redenen zijn voor mensen om tot deze houding te komen en het kan – gezien wat er gebeurd is in hun leven – heel begrijpelijk zijn. Dat er dan weerstand tegen Gods Vaderhart is, is logisch.
Genade ontvangen lijkt gemakkelijk, maar als dat gekoppeld is aan overgave is het toch een van de moeilijkste keuzes voor veel mensen.
En het klopt. Overgave kost je alles. Maar, het levert je meer op. Veel meer!

6 Mensen zijn teleurgesteld in liefde
Mensen die liefde hebben gezocht, maar niet gevonden, zijn vaak teleurgesteld of verwond van binnen. Hun hart is uitgedroogd. En ja, het is pijnlijk om steeds maar weer teleurgesteld te worden of een pijnlijk gemis te ervaren.
Dus kan het voor sommigen meer aanvaardbaar zijn om
- te geloven dat zijn de liefde niet nodig hebben
- te geloven dat zij geen liefde waard zijn

Ook als je geleerd hebt dat liefde nooit onvoorwaardelijk is en dat er altijd van alles tegenover moet staan, dan zal je je beschermen tegen ‘liefde’.
Cloud en Townsend hebben daar een prachtig boek over geschreven, wat helaas nog niet vertaald is in het Nederlands Hiding from love.
Het boek Tussen vlucht en verlangen, van hetzelfde schrijversduo, komt in de buurt.

Ik bid of God aan deze groep wil laten zien en ervaren hoe en hoeveel Hij van hen houdt! En wie Hij werkelijk is.

Misschien heb jij nog andere gedachten, die weerstand oproepen tegenover de openbaring van het Vaderhart van God. meld het svp in een reactie onder dit bericht of stuur een PB!

Mintijteer

Wát een bijzonder indrukwekkend boek....

Mintijteer

Eindelijk weer eens zo'n boek wat je meetrekt en wat aandacht vraagt, wat je gedachten continu bezig houdt. Je móet het uitlezen! En dan nog houdt het je bezig.

Een boek waarvan ik denk: "Wow... aan de ene kant heel bijzonder en aan de andere kant heel gewoon." Gewoon, omdat Esther Maria Magnis beschrijft wat ze denkt. Eigenlijk is het hele boek een verslag van haar denkprocessen, waarin ze vragen heeft, onmacht kent, woede, weglopen, maar ook waarin ze tot stilte komt. Stilte, ondanks de chaos. Maar in die stilte is God.

Precies zoals Hij het zelf gezegd heeft.

Een boek over lijden en dood, zonder concrete oplossingen. Over kerken, geloof en twijfels. Een rauw geschreven denkproces, hoewel soms ook uiterst subtiel en fragiel. Geschreven zonder zelfcensuur en angst voor wat mensen van haar gedachten zouden kunnen denken. Pijnlijk eerlijk en echt.

Ik herken er stukken van. Die oorverdovende stilte toen ik in een burn-out zat en het uitschreeuwde naar God. En toen ik maar tot één conclusie kon komen: "Oké God, ook al zie ik U niet en hoor ik U niet en ervaar ik U niet... Ik weet dat U er bent en dat U goed bent. U bent te vertrouwen."

En de keer dat ik een half uur lang nadacht over het zinnetje "IK BEN".
Waarna ik zo ongelooflijk onder de indruk was, omdat ik wist dat het waar was. En die waarheid was genoeg. Wat er verder ook was...

Ik hoop en bid dat ik dat altijd vast mag houden. Net als Esther Maria Magnis.

Uit de moestuin, deel 2

Uit de moestuin, deel 2

Soms lopen de dingen anders dan je denkt.
Inmiddels is het ons duidelijk dat er zich een ernstige tweedeling aan het aftekenen is binnen de bewonersgroep van ons Achterbuurhuis.

Je hebt de anti-kipclub en de pro-kipclub.
De laatste keer dat ik de kippen op ging halen voordat het hek geplaatst was (ja echt, ik roep ze en ze komen!) werd ik bemoedigend toegesproken vanaf een balkon. Deze achterbuurvrouw meldde dat ze het heel gezellig vindt als ze de kippetjes lekker ziet rondscharrelen. Ik verdenk haar ervan dat ze dagelijks haar tafelkleed met broodkruimels vanaf het balkon uitklopt. Maar, eerlijk is eerlijk, het deed me goed.

Vandaag kwam het vervolg.
Omdat het lekker weer was, besloot ik wat zaaigoed aan de moestuin toe te vertrouwen. Ik lag nog maar goed en wel op mijn knieën toen een achterbuurman (van het PKF – Pro Kip Front, zo bleek al gauw) naar me toe kwam lopen met volle handen. “Ik heb iets voor u”, riep hij enthousiast, terwijl hij me zes uitgedroogde maiskolven overhandigde. “O, dank u wel, dat is heel aardig van u”, antwoordde ik, terwijl ik me afvroeg of ik ze moest gaan poten in de moestuin of dat er een andere bedoeling mee zou zijn.
“Voor de kippen”, voegde hij eraan toe. “Daar zijn ze gek op!”
Ah, ik snapte het.

“Ik mis ze echt hoor, nu ze niet meer achter het hek komen” liet hij weten. Het was altijd zo gezellig ernaar te kijken…
Ik beloofde de maiskolven aan de kippen over te dragen. “Ja”, zei hij, “we hebben ze altijd in de winter op de vaas staan, maar nu was het tijd ze op te ruimen.”

Ik bedankte hem nogmaals hartelijk en zetten mezelf gelijk in beweging om het smakelijke hapje aan de doelgroep te overhandigen. Terwijl ik al onderweg was vertrouwde hij me samenzweerderig toe: “Volgend jaar steel ik er wel weer een paar!”