Epafrastaart en meer...

Oud en Nieuw vieren is bij ons niet echt een traditie. Soms Vaak bak ik appelbeignets en kniepertjes, maar omdat Klaas nogal eens dienst moet doen voor zijn praktijk én omdat de kinderen al een paar jaar hun eigen manier van Oudejaarsavond vieren hebben, zijn we soms gewoon met zijn tweetjes.
Zo niet dit jaar.

Mijn broer en schoonzus uit China zijn een paar dagen in Nederland (voordat ze naar wéer een trouwerij van één van hun kinderen in Canada gaan). Ze logeren bij ons en de rest van de familie - die hen ook wil ontmoeten - is ook uitgenodigd. We zijn grotendeels met zijn twaalven, maar af en toe kan het oplopen tot een man of twintig. Gezellig.

Ik had vandaag niet zoveel op de planning staan, dus ik wilde even lekker ouderwets kokkerellen.
Vanmorgen liep alles een beetje anders omdat er bezoek kwam en tja, dat is iemand met wie ik uren kan praten, dus dat was heel gezellig maar schoot niet echt op. Vervolgens deed ik boodschappen bij AH XL maar bij de kassa bleek dat ik geen portemonnee bij me had, dus snel naar huis en weer terug. Maar intussen was een vriendin gearriveerd met wie ik gezellig zou lunchen tussen de middag, wat we dan ook deden. Nadat de boodschappen - deels - opgeruimd waren.

Na de middag maakte ik dan de Epafrastaart, die we nu pas zondagmorgen kunnen eten, want hij moet een paar dagen staan voor het echte lekkerste effect. Dus voor morgen maar even een kwarktaart gemaakt.

Nee, het is geen schaal lasagne, maar Epafrastaart met geraspte witte chocola ;-)

En een grote pan met erwtensoep staat op het petroleumstelletje te sudderen. 

Voor de liefhebbers volgt hier het recept van de Epafrastaart:

Epafrastaart

1 pak wafels met poedersuiker

1 pakje kloppudding vanille

1 pakje kloppudding caramel

1 liter melk

2 pakjes slagroom (met wat klopvast)

1 pak bastognekoeken (evt. Duo)

1 reep chocola naar smaak

Bedek de bodem van een bakvorm met de wafels

Klop de saroma met de melk en meng dit met de geklopte slagroom.

Leg de helft van het puddingmengsel op de wafels

Bedek dit met een laag bastognekoeken (in kruimels)

Doe de andere helft van het puddingmengsel erop

Rasp een reep chocola eroverheen en..
stop dit geheel een paar dagen in de koelkast!

De vrouw met zelfvertrouwen..

Weer een mooi boek gelezen….

Een tijdje geleden was ik zo gelukkig dat ik op Marktplaats een setje van 8 boeken van Joyce Meyer op de kop kon tikken. Nou ja, eigenlijk seinde ik mijn kinderen in en vroeg of ze nog een verjaardagskadootje zochten ;-)
Ik kreeg ze alle acht, met een mooi gedicht erbij en voor de gezelligheid hadden ze  alle acht verstopt in de kamer. Ik kreeg als hint van elk verstopplekje een macro-fotootje, dus dat was zoeken geblazen.

Nu mag ik Joyce gewoon heel graag, ik vind dat ze de dingen recht voor de raap zegt, dat ze eerlijk is en zich er niet voor schaamt om haar eigen fouten te vertellen, zodat anderen daarvan mee kunnen leren.  En bovendien heeft ze een humoristische manier van praten en schrijven.

Ik moet zeggen dat dit boek nog niet eens zo hoog op mijn prioriteitenlijstje stond toen ik de titel las, want ik dacht dat ik op dat gebied al heel wat geleerd had ;-). Kennelijk was het nu de goede tijd voor dit boek, want ik verslind hem! En ik denk dat zoveel mensen er wat aan kunnen hebben, want het moedigt je echt aan om alles in te zetten wat God voor je klaar heeft liggen.. Om alle blokkades uit de weg te ruimen.. Om vrijmoedig die plek in te nemen die God voor jou had bedacht.. Zonder angst van wat mensen van je denken of vinden..

Ik vind dat niemand de dingen moet gaan doen die niet bij hem of haar passen, die misschien dan wel door mensen op je pad gebracht zijn, maar wat niet Gods bedoeling is.. Ik vind het jammer als mensen energie kwijt raken aan dingen die ze niet hebben of kunnen, terwijl ze iets moois en zinvols zouden kunnen opbouwen als ze aan het werk gingen met de gaven en talenten die ze wel hebben gekregen.

En.. waarom zouden we ons laten tegenhouden om onze Eigen Speciale Aardigheden te gebruiken? We hoeven toch niet allemaal hetzelfde te zijn, dan wordt de wereld saai. Als je nu eens nergens bang voor zou zijn, je zou je niet schamen, je zou niet bang zijn voor kritiek, je zou je er niets van aantrekken wat mensen ervan vinden,…  wat zou jij dan willen doen in Gods koninkrijk met de dingen die God specifiek in jou gelegd heeft?

Ik zou ervoor willen gaan….!
En dan niet met verkeerde motieven.. Niet voor de eigen eer en glorie, niet omdat ik iets zo goed zou kunnen, want de grap is dat al die dingen niet tot zijn recht komen als ik het vanuit mijn ikje ga doen. Maar wanneer ik weet dat God iets in mij gelegd heeft en dat Hij die in me woont met mij samenwerkt… Wanneer ik me realiseer dat ik mijn hoofd rustig boven het maaiveld uit mag steken als dat met Gods plan in overeenstemming is… Wanneer ik me bewust word dat dat gehoorzaamheid is, omdat Hij van me vraagt met mijn gaven en talenten aan het werk te gaan voor en met Hem…

Ik moet zeggen, er begint van alles te tintelen als ik daarover nadenk...
Wauw.. wat een spannend nieuw jaar kan dat worden!

Onze wens voor jou..

De afgelopen week

Zomaar even weer een update van de afgelopen tijd.
We hadden deze week twee vrije dagen opgenomen omdat we uitgenodigd waren voor de promotie van onze schoonzoon in Eindhoven. En omdat we liever niet ’s avonds terug naar het noorden wilden hadden we er een hotelovernachting bij geboekt, samen met diverse andere feestgangers.

Er dreigde bij ons beiden al een griepje, maar gelukkig konden we er toch heen. Ik vind het heerlijk om samen weg te zijn, mijn liefdestaal nummer 1 is: Samen dingen doen. Dus we zijn rustig aan richting het zuiden gereden en kwamen ruim op tijd aan bij het Universiteitscomplex.
Tjonge, dat riep herinneringen op…  Elf jaar geleden kwam ik daar voor het eerst toen onze oudste dochter uit huis ging om daar te gaan studeren. We hebben nog een hele dag getoerd om een kamer voor haar te zoeken, samen overnacht in een ‘Roofvogel Lodge’ en daarna stond ik haar af voor het Grote Ontgroeningsgebeuren..

En nu, zoveel jaren later, zijn we daar om de Promotie van haar echtgenoot mee te maken. Wat een happening! Ik weet nu in elk geval dat het iets met kernfusie te maken heeft, met plasma en met zaagtand-effecten.. Ofzo. Als je meer wilt weten kun je op deze link klikken..

We hadden daarna een gezellige ontmoeting met familie en vrienden en een heerlijk etentje (Walking Dinner) tegenover het hotel waar we sliepen.

Helaas was ik de volgende morgen bij het opstaan toch echt ziek, dus we zijn maar linea recta naar huis gereden, waar mijn warme bedje me zeer welkom was. 

Afweermechanismes .. De veilige weg? 3

Denk niet dat ik deze dingen over afweermechanismes schrijf om anderen de les te lezen en zelf op een afstandje vanuit de hoogte toekijk op ‘die zielige mensen’, die het fout doen. Integendeel. Ik herken bijna alle afweermechanismes die er mogelijk zijn en ik weet uit ervaring hoe belemmerend ze kunnen werken.

Ik was iemand die met alle winden meewaaide, uit angst dat ik er niet bij zou horen.. Ik wilde zó graag geaccepteerd worden dat ik zocht naar allerlei manieren om erkenning van mensen te vinden.. Ik stopte mijn pijn weg om niet te hoeven voelen en raakte geblokkeerd in mijn emoties.. Ik.. kan zo nog wel even doorgaan. Een leraar zei vroeger ooit over mij: “Ik heb zelden zo’n gecompliceerd meisje gezien”.. Jawel, dat was ik!

Ik werd me bewust hoe krampachtig en onecht mijn leven was geworden… En ik besloot: Ik wil dit niet meer.. 

God mag in mijn hart werken zoals Hij het wil, Hij mag me inzicht geven in welke opzichten ik afweer gebruik en Hij mag me helpen daarmee af te rekenen.
Ik ben op weg, maar ik ben er nog niet!
God is nog niet klaar met mij…

Wat zou het gevolg zijn als we allemaal God zijn werk in ons laten doen, zodat we innerlijk herstel ontvangen en onze afweer achter ons kunnen laten? Als we onze zogenaamd veilige weg verlaten en Jezus volgen die zegt: “Ik ben de weg, de waarheid en het leven”?

Ik denk dat we dan pas
- God echt leren kennen naar Geest & Waarheid
- God meer kunnen en durven vertrouwen
- geestelijk meer kunnen groeien, dwz dat ons EGO kleiner wordt en dat God in ons  groter wordt
- optimaal onszelf kunnen worden, tot ons (Zijn) doel kunnen komen
- ons optimaal kunnen verbinden met Hem en met elkaar
- optimaal inzetbaar kunnen zijn in Gods Koninkrijk

Neem je de uitdaging aan?

Geef je God toestemming om zo in je hart te werken?

Afweermechanismes .. De veilige weg? 2

Als alle mensen nu eens herstel zouden krijgen van hun innerlijke wonden en zouden afrekenen met hun afweermechanismen, hoe zou de wereld er dan uitzien?

Als je geleerd hebt dat mensen soms misbruik maken van wat ze over jou weten, dan kun je ervoor kiezen om niks meer te delen, alles alleen te verwerken en net te doen of bij jou de lucht altijd blauw is..
Het gevolg is dat het maakt dat je op afstand blijft van andere mensen en dat je onecht bent, niet transparant.

Als je niet goed kunt omgaan met de wonden en de pijn in je leven kan het zijn dat je negatief wordt over alles (Twasnix, Tisnix en Twordtnix) of dat je er maar vanuit gaat dat alles Sh*t is, dan valt het tenminste niet meer tegen.
Het belemmert je om positief in het leven te staan en te genieten van alles wat er wel is..

Als je bang bent voor kritiek van mensen kun je heel erg je best doen om geen fouten te maken en perfect te lijken. Helaas is niemand volmaakt, dus als er dan toch iets fout gaat zul je dat waarschijnlijk verbergen of de reden buiten jezelf leggen.. 

Het leven wordt wel heel krampachtig als je geen fouten mag maken (terwijl alle andere mensen dat wel doen)

Als je bang bent om (nog een keer) je neus te stoten, hou je maar je mond en doet niet meer mee.. Je kunt in plaats van echt te leven een soort toeschouwer worden.
Het belemmert je om optimaal tot je doel te komen en in verbinding met anderen te staan.

Als je veel onrecht meegemaakt hebt in je leven kun je verbitterd en boos zijn en bij het minste of geringste tegen anderen aan trappen. Naast dat je daar zelf niet gelukkig van wordt helpt het jou niet en evenmin de ander. Ook dit leidt tot afstand en minder vrede, liefde en verbinding.

Als je altijd waardering kreeg wanneer je je gedrag aanpaste aan wat mensen van je verlangen raak je jezelf kwijt en je eigen identiteit. Je weet niet wat je nu eigenlijk zelf vindt, denkt, voelt..
Je komt ook hier niet echt tot je doel en bovendien kunnen anderen je niet écht leren kennen en waarderen..

Als je altijd alles onder controle wilt houden omdat je denkt dat dat je veiligheid geeft, wordt het leven wel heel krampachtig. Bovendien is het nu eenmaal niet mogelijk om zelf de regie van je leven te houden. Je leert God niet echt te vertrouwen zolang jij de touwtjes in handen houdt. Je mist het leven zoals God dat voor jou bedoeld had!

Als je het oneerlijk blijft vinden dat jij niet krijgt wat je wilt, zul je blijven zoeken naar het drukknopje dat jou gelukkig moet maken.. Helaas, dat bestaat niet.
Niemand krijgt garanties dat het leven rimpelloos zal verlopen, maar er is wel Iemand die belooft dat hij je door alles heen wil dragen, als je Hem tenminste vraagt om hulp en toelaat in je leven!

Afweermechanismes .. De veilige weg?

Afweermechanismes gebruiken we allemaal.
Al heel vroeg in ons leven ontdekken we welke dingen ‘goed’ zijn en bij welke dingen we ‘onze neus stoten’. 

Om nu te voorkomen dat we de pijn die we daarbij oplopen nogmaals meemaken, zoeken we een veilige weg. Daar staat een paaltje, daar kan ik beter omheen lopen dan er weer tegen aan..

Dat kan ons helpen, bijvoorbeeld:  ‘Als ik een snoepje pak zonder te vragen wordt mama boos, dus kan ik het beter eerst even vragen’.. Maar ook: ‘Als ik iets stouts heb gedaan wordt mama boos, dus ik kan beter zeggen dat ik het niet gedaan heb’.. 

Ieder doet het op zijn eigen manier, maar iedereen kiest bepaalde ‘veilige patronen’ om zo goed mogelijk door het leven te glijden..

Als kind kan je dit ongelooflijk helpen, maar als volwassene (tenminste wanneer je hebt afgerekend met oude pijn) heb je heel veel van deze ‘trucjes’ niet meer nodig. Sterker nog, vaak vervormen ze dan tot blokkades om optimaal te kunnen leven en je te ontwikkelen.
Het bewerkt vaak dat ik de deur voor anderen een stukje op slot zet.
Ik trek me (meer en meer) terug uit de contacten.

Eigenlijk maakt het dat je voor een deel onecht wordt; niet zoals in Gods oorspronkelijke plan voor jouw leven stond.

Afweermechanismes herkennen, ontmaskeren (waar je ze niet meer nodig hebt) en – met Gods hulp – inleveren, kan je helpen om verder te komen in een stuk geestelijke groei.

Je kunt meer straight, integer en oprecht zijn naarmate je meer hebt afgerekend met afweermechanismes.

Afweermechanismes helpen je om te overleven, maar niet om te leven in de volheid zoals God die voor je bedoeld had.


Wordt vervolgd met voorbeelden van afweer.